Verhalen
“Prima, Maarten” zei ze zacht en liep de woonkamer uit
03.1k.
Bij Wieke Thuis
Verhalen
“Als ieder voor zich is, dan geldt dat voor alles” zei ze rustig, waarna Mark met een vaag gevoel van irritatie de keuken uitliep
02.7k.
Bij Wieke Thuis
Verhalen
“Dit appartement is van mij.” zei ik, terwijl ik mijn sleutels op de ladekast legde en de boodschappentas van mijn schouder gleed
0158
Bij Wieke Thuis
Verhalen
“Bevalt het je niet, dan weet je waar de deur is” zei Daan zonder zijn stem te verheffen, terwijl Emma haar tas aan de kapstok hing en langzaam de rits van haar jas opende
0609
Bij Wieke Thuis
Verhalen
“Jij en Lucas gaan naar de kleine slaapkamer, en de grote kamer geven we aan Sanne en mijn neefje” zei Mark koel terwijl Emma stokstijf bleef staan, overspoeld door angst en woede
01.9k.
Bij Wieke Thuis
Verhalen
“eigen bloed blijft eigen bloed” zei haar schoonmoeder terwijl Sanne verstijfd de soeplepel liet zakken
02.5k.
Bij Wieke Thuis
Verhalen
“Emma, lieverd, vind je niet dat die bank een beetje ongelukkig staat?” zei haar schoonmoeder terwijl Emma verbijsterd toekeek hoe ze haar eigen spullen uitpakte
0106
Bij Wieke Thuis
Verhalen
“In mijn weekenden doe ik voortaan waar ík zin in heb! Het kan me niet schelen wat jullie nodig vinden of wat jullie van me denken!” kapte de schoondochter haar schoonmoeder af
0478
Bij Wieke Thuis
Verhalen
“Voor zondag niets plannen” las Sophie, geschokt toen ze het takenlijstje van haar schoonmoeder op de keukentafel vond
0564
Bij Wieke Thuis
Verhalen
“Zet hier uw handtekening, Emma, dan wordt de woning definitief op naam van uw schoonmoeder gezet” — Emma duwde de pen terug en verstijfde terwijl iets in haar knapte
0577
Bij Wieke Thuis