en ging verder alsof er geen nacht tussen had gezeten. Op een gegeven moment merkte ze tot haar eigen verbazing dat er geen woede meer in haar zat. Ze deed eenvoudig wat er gedaan moest worden, als een taak die af moest.
Rond lunchtijd kwam haar zus Sophie langs. Zodra ze de keukentafel zag, volgestouwd met bakjes en schalen, floot ze zacht tussen haar tanden.
‘Ben je soms een cateringbedrijf begonnen?’
‘Het is voor Daans familie. Voor Oud en Nieuw.’
‘En jij dan?’
‘Ik blijf hier. Alleen. Ze hebben mij niet uitgenodigd, alleen het eten besteld.’
Sophie liet zich op een kruk zakken en zei een hele tijd niets.
‘Luister,’ begon ze uiteindelijk. ‘Ik loop hier al jaren mee rond. Weet je nog, jullie bruiloft? Ik hoorde per ongeluk hoe Maria bij de toiletten met een vriendin stond te praten. Ze zei: “Onze Daan heeft een simpel meisje gevonden. Ach ja, ze kan tenminste koken. Voor in de keuken is ze goed genoeg.”’
Emma verstijfde. Het mes bleef roerloos boven de snijplank hangen.
‘En dat heb je twaalf jaar voor je gehouden?’
‘Ik dacht dat het mijn zaak niet was. Het spijt me.’ Sophie wreef over haar neusbrug. ‘Maar als ik dit nu zie, word ik er misselijk van. Ga je hun echt al dat eten meegeven en zelf met Oud en Nieuw alleen thuis zitten?’
‘Ja.’
Sophie vertrok even later en trok de deur hard achter zich dicht.
Om zeven uur ’s avonds belde Maria. Haar stem klonk mierzoet.
‘Emmaatje, lieverd, ik zat te denken: kun je er misschien nog garnalen bij doen? En rode kaviaar. Het is tenslotte Nieuwjaar, en er komen belangrijke gasten. Daan betaalt het je later wel terug.’
Later. Ooit. In twaalf jaar had Daan haar nog nooit één euro teruggegeven voor de boodschappen van familiediners.
‘Natuurlijk, Maria. Ik regel het.’
Emma legde de telefoon neer. Ze ging op de bank zitten en staarde minutenlang naar dezelfde plek op de muur. Toen stond ze op, trok haar jas aan en ging naar buiten. Bij de apotheek op de hoek kocht ze twee flesjes sterk laxeermiddel, zonder smaak en zonder geur.
Thuis opende ze het eerste bakje met gelei. Ze liet een paar druppels in de bouillon vallen en roerde rustig met een lepel. Daarna klikte ze het deksel dicht. Het volgende bakje was de haringsalade. Weer druppels, ditmaal door de mayonaise. Daarna volgden de huzarensalade, de mimosa en de saus voor de vis. Haar handen bleven strak en gelijkmatig bewegen.