Juist die achteloze toon, alsof er niets aan de hand was, maakte Emma razend. Ze kon het niet opbrengen Sanne ook maar één woord terug te sturen. In plaats daarvan stuurde ze het bericht meteen door naar haar broer, met een paar woedende emoticons erbij.
Ongeveer twee uur later stond Sanne eindelijk voor de deur. Bas, die zich al klaarmaakte om naar zijn werk te gaan, liet haar binnen. Emma hoorde alles vanuit de slaapkamer, maar ze had geen enkele behoefte om haar schoonzus onder ogen te komen. Ze bleef liggen en deed alsof ze sliep, tot Sanne haar spullen had verzameld en met de kinderen was vertrokken.
Na die nacht nam Emma zich één ding heilig voor: familieleden mochten niet meer bij haar blijven slapen, en al helemaal niet met hun kinderen erbij. Met Sanne verbrak ze het contact volledig. Van de andere kant kwam er ook niets. Sanne belde niet, stuurde geen bericht en bood zelfs nooit haar excuses aan voor wat ze had aangericht.
In het begin dacht Emma nog dat haar schoonzus zich misschien kapot schaamde en daarom zweeg. Maar later hoorde ze de werkelijke reden: Sanne en Mark gingen uit elkaar.
‘Jullie gaan scheiden? Maar waarom?’ vroeg Emma verbijsterd toen haar broer het vertelde.
‘Ze had iemand anders,’ zei Mark dof. ‘Weet je nog dat verhaal over die vriendin van haar? Ik geloofde toen al niet dat ze tot de ochtend met een oud-klasgenoot in een café had gezeten. Dus ben ik haar gaan volgen. Toen kwam ik erachter dat ze stiekem afsprak met haar vroegere liefde.’
Hij zweeg even en voegde er toen zacht aan toe: ‘Het spijt me dat jij daar ongewild in terecht bent gekomen. Als ik had geweten waarom ze zo graag bij jullie wilde blijven, had ik haar nooit laten gaan.’
Zijn stem klonk zo gebroken dat Emma de tranen in haar ogen voelde prikken.
‘Ach, Mark… wat verschrikkelijk,’ fluisterde ze. Ze huilde terwijl ze naar hem luisterde. Haar hart deed pijn om haar broer, maar ook om de kinderen. Sanne was altijd al grillig geweest, daar had niemand aan getwijfeld, maar dat ze tot zoiets in staat was, had Emma nooit kunnen vermoeden.
Sindsdien waren er jaren verstreken. Mark had de scheiding uiteindelijk achter zich gelaten en zelfs iemand nieuws leren kennen. Toch bleef Emma telkens weer terugdenken aan die nacht, aan de leugens, aan het verraad dat erachter schuilging.
Sanne heeft ze nooit kunnen vergeven. Niet om haar schaamteloze gedrag, en zeker niet om wat ze de kinderen had aangedaan. Want zij waren uiteindelijk degenen die de zwaarste prijs betaalden. Na de scheiding nam Sanne hen mee en vertrok met een andere man naar een plek bijna duizend kilometer verderop.
Sindsdien hadden Emma en Mark de jongens niet meer in het echt gezien. Alleen via videogesprekken konden ze nog met hen praten. En ondanks wat de rechter had bepaald, bleef Sanne zich fel verzetten tegen elke persoonlijke ontmoeting tussen de kinderen en hun vader.