Of had hij misschien een ander gevonden?
Was hij ergens een verkeerde afslag ingeslagen en had hij daar nu spijt van? Haar hart begon steeds sneller te bonzen. Natuurlijk hoorde je niet af te luisteren, dat wist Emma ook wel. Maar hoe had ze anders ooit achter iets kunnen komen dat blijkbaar zo belangrijk was?
— Ik heb nooit gewild dat zij mijn schoondochter zou worden. Sterker nog, ik wilde haar niet eens in de buurt van mijn zoon hebben. Vanaf het eerste moment zag je al dat ze geen enkel gevoel had voor een huishouden. Niets deed ze behoorlijk, en in huis was het altijd een rommel.
— En haar koken… dat was ronduit verschrikkelijk. Zoiets zou je nog niet eens aan varkens voeren. En nu durft ze eisen te stellen en doet ze alsof ze heel wat voorstelt. Ik begrijp nog steeds niet waarom mijn zoon zo’n pech moest hebben.
— Toen ik haar voor het eerst zag, wist ik meteen genoeg. Ik heb hem toen ook gezegd dat hij er niet aan moest denken haar serieus te nemen. Maar nu heeft ze zich aan hem vastgezogen als een bloedzuiger. Die zogenaamde liefde heeft hem compleet blind gemaakt. Weet je nog hoe hij in het begin naar haar keek? Hij was zelfs bereid met mij ruzie te maken, als hij maar bij haar kon zijn. En nu weet hij niet hoe hij van haar af moet komen.
— Ik heb hem gewaarschuwd: van zo iemand kom je later niet zomaar los. Ze is zonder moederlijke warmte opgegroeid, koud vanbinnen, maar ondertussen heeft ze uitstekend geleerd hoe ze mensen moet bespelen en gebruiken. Mijn arme jongen weet nog altijd niet wat de juiste manier is om haar op afstand te krijgen.
Emma voelde haar keel dichtknijpen. Sprak haar schoonmoeder werkelijk zo over haar? Was zij dan zo’n waardeloze huisvrouw? Had ze Maarten zo teleurgesteld dat hij inmiddels spijt had van hun huwelijk? Waarom zei hij dat dan niet gewoon recht in haar gezicht?
Waarom moest dit achter haar rug om gebeuren? Als er iets mis was, kon je dat toch bespreken en verbeteren? Emma had Maarten nooit aan een kort lijntje gehouden. Ze kon met geen mogelijkheid begrijpen wat het probleem was. Als hij het zat was en had ontdekt dat een gezinsleven niets voor hem was, waarom zweeg hij daar dan over?
— Kortom, ik weet niet meer wat ik met deze situatie aan moet. Ik ben er helemaal kapot van, ik heb geen kracht meer over. Over haar trouw zal ik maar helemaal zwijgen. Ze bedriegt hem en daarna zweert ze hem eeuwige liefde. Begrijp je dat, Sanne? Hoe krijgt iemand zulke woorden überhaupt over zijn lippen?
Bedriegen? Emma kreeg nauwelijks nog lucht. Ze had nog nooit naar een andere man gekeken, zelfs niet vluchtig. Vanaf het moment dat ze met Maarten een relatie kreeg, had ze voor zichzelf besloten dat ze hem volledig trouw zou zijn. Waarom zou ze iemand anders nodig hebben gehad? Ze had al amper genoeg tijd voor haar eigen man, laat staan voor een ander. De vernedering prikte als tranen achter haar ogen.
Ze wilde niet dat Maria ontdekte dat ze het gesprek had afgeluisterd. Daarom besloot ze zo stil mogelijk de woning te verlaten en te doen alsof ze er nooit was geweest. Later zou ze wel bedenken wat ze moest doen. Als Maarten het werkelijk zo ondraaglijk vond om met haar samen te leven, dan was het misschien beter om nu uit elkaar te gaan.
— Ik heb er zelfs al aan gedacht om haar geld aan te bieden, als ze hem maar met rust laat en uit het leven van mijn zoon verdwijnt. Het is genoeg geweest. Ze vergiftigt hem, ze verhindert hem om ook maar één rustige stap te zetten. Hij is ook maar een mens; zijn zenuwen zijn niet van staal. Als hij op een dag knapt, durf ik niet eens te bedenken hoe dat afloopt. Misschien doe ik het gewoon. Ik ga naar haar toe en leg haar geld op tafel. Dan zullen we wel zien wat ze antwoordt.
Maar zij en Maarten hadden vrijwel nooit ruzie gehad. Emma had zich nooit aan hem opgedrongen, hem nooit opgejaagd of lastiggevallen. Ze begreep niet waarmee ze hem zóveel kwaad had kunnen doen dat haar schoonmoeder nu zulke dingen over haar aan een vriendin vertelde. Ze moest open met Maarten praten en hem vragen wat hem dwarszat. Als hij werkelijk wilde scheiden, dan moest het maar zo zijn.
Ze hadden nog maar weinig van de hypotheek afgelost en kinderen waren er niet. Over alles viel in principe rustig te praten.